วันอาทิตย์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

ไหวไหมหนออออ.....

อยากเหลือเกิ้นนนน...จะให้ลูกเก่งเนี้ย อุมมีเองก็อยากสอนลูกหลายเรื่องเหลือเกิน
อะไรบ้างน่ะเหรอ เอออ ขอแจกแจงละกัน
หนึ่งภาษา อยากให้ลูกเป็นเด็กพหุภาษา คือที่แน่นอนอยู่แล้วจากสิ่งแวดล้อมว่าลูกจะได้ภาษามลายูท้องถิ่น กับภาษาไทย ที่ต้องการให้ลูกได้เพิ่มเติมคือภาษาอาหรับ ภาษามาเลย์และอังกฤษในระดับที่สนทนาประจำวันได้อย่างเป็นธรรมชาติ นี่คืออย่างต่ำนะ เป้าหมายสูงกว่านี้ แล้วยังแอบเล็งภาษาจีนไว้ด้วย ฮิฮิ...ฝันสูงนะ แต่ถ้าไม่รู้จักวางเป้าหมายก็ไม่มีวันถึงจริงมั้ย
สองศาสนา อยากให้ลูกได้ท่องกุรอ่านและดุอาอ์ รวมทั้งฟัรดูอีน เพราะวัยเด็กนี่ล่ะที่จะท่องจำง่ายและติดตัวนาน เสียดายเวลาเหล่านี้มากๆหากไปเสียเฉยๆ
สามคณิตศาสตร์ อยากให้ลูกได้พัฒนาสมอง มีไหวพริบดี มันจะเป็นต้นทุนที่ดีสำหรับการเรียนรู้ในอนาคต
สี่อื่นๆ คือรู้สึกว่าจะมีอีกนะ แต่ตอนนี้นึกไม่ออก ฮิฮิ..
ก็คงต้องติดตามกันต่อไป......ว่าจะได้แค่หนายยยยย.....

วันศุกร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

กว่าจะได้เริ่มต้น

ความตั้งใจเมื่อเป็นแม่ อยากให้ลูกดี อยากให้ลูกเก่ง เลยทำให้ตัวอุมมีเองมุ่งอ่านแต่หนังสือเกี่ยวกับลูก
ตอนนี้หนังสือเกี่ยวกับลูกมีเยอะเสียจนต้องเริ่มมองหาที่อยู่ใหม่ให้เสียแล้วล่ะ ความจริงก็ใช่ว่าจะมีแต่หนังสือเกี่ยวกับลูกเท่านั้น มันรวมๆกับหนังสือภาษาด้วย ก็อุมมีอยากให้ลูกได้หลายภาษา แต่มันก็ไม่มีวิธีเรียนภาษาใดที่จะดีเท่าการได้ใช้จริง เลยต้องเอาหน้าที่นี้ไว้บนหัวตัวเอง หนักเอาการอยู่......
ที่ว่ากว่าจะได้เริ่มก็มีอยู่หลายเรื่องตั้งแต่การสอนลูกที่กะว่าจะทำตามหนังสือเล่มนั้น เล่มนี้ ชอบมากกกก
แต่บางอย่างมันต้องเตรียมอุปกรณ์เช่นในหนังสือสอนลูกให้เป็นเด็กฉลาด หรือจะต้องมีการเรียนรู้ก่อนเพราะอุมมีไม่มีต้นทุนอย่างในหนังสือเด็กสองภาษาพ่อแม่สร้างได้ บล็อกนี่ก็เหมือนกัน ทั้งๆที่อาบีแนะนำให้เขียนตั้งนานแล้ว จะได้เป็นไดอารี่เกี่ยวกับลูก แต่อุมมียังเกรงๆอยู่นานเพราะเราไม่ค่อยได้แตะคอม
แล้วพิมพ์ช้ามากกกกก แต่ตอนนี้เรามีคอมเป็นของตัวเองแล้วต้องเริ่มฝึกเสียที เอาทุกอย่างนี้เพื่อลูก ลุยยยยยยยยย...........